NYC Urbanomics Μέρος 2: Ο Τομέας Τροφίμων της Νέας Υόρκης – Επισκόπηση Αγοράς και Παράμετροι Αξιολόγησης Επενδύσεων

Α ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΑΓΟΡΑΣ

Ο τομέας τροφίμων και εστίασης θεωρείται βασικό στοιχείο των μεγάλων σύγχρονων αστικών κέντρων. Η εστίαση στον 21ο αιώνα είναι μέρος του τρόπου ζωής, εμπειρία, τουριστικό αξιοθέατο, έκφραση κουλτούρας και τελικά μεγάλη επιχειρηματική δραστηριότητα. Στη σημερινή εποχή οι σχεδιαστές πόλεων πρέπει να προνοήσουν την ύπαρξη μεγάλης ποικιλίας επιλογών εστίασης για να προσελκύσουν επαγγελματίες και εμπορική δραστηριότητα σε μια πόλη. Οι εταιρίες εστίασης πρέπει να παρέχουν υψηλής ποιότητας φαγητό από σεφ που αντιμετωπίζονται σαν καλλιτέχνες. Και οι τελικά οι απαιτητικοί καταναλωτές καλούνται να ξοδέψουν αρκετά για αυτή την εμπειρία.

Τα τρόφιμα έχουν γίνει μέρος έκφρασης της ταυτότητας του ατόμου όπως τα ρούχα, το σπίτι, τα αυτοκίνητα (για να θυμηθούμε και τις θεωρίες του Γάλλου φιλόσοφου και κοινωνιολόγου Bourdieu). Για παράδειγμα, σήμερα υπάρχουν πολλοί τρόποι διατροφής όπως από βιολογικά τρόφιμα, vegetarian, vegan, έθνικ ή άλλα. Οι παραγωγοί τροφίμων παρέχουν πληροφορίες σχετικά με το εάν το τρόφιμο είναι προστατευόμενης προέλευσης, φωτογραφίες των παραγωγών, εάν έχουν χρησιμοποιηθεί ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ή άλλες φιλικές προς το περιβάλλον διαδικασίες, εάν είναι χειροποίητα, ποιος είναι ο τρόπος εκτροφής και άλλα. Οι εταιρίες παρακολουθούν τις απόψεις των καταναλωτών και είναι σε συνεχή επικοινωνία με τους πελάτες τους μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η Νέα Υόρκη θεωρείται ότι έχει μια από τις καλύτερες αγορές τροφίμων και εστίασης παγκοσμίως λόγω της μεγάλης ποικιλίας και ποιότητας. Η συνολική αξία της αγοράς αυτής είναι περίπου $19 δισ (US Census) και καλύπτει ένα μεγάλο αριθμό εταιρειών και γεύσεων. Συνεισφέρει σημαντικά φορολογικά έσοδα στον δήμο και εκτός αυτού απασχολεί μεγάλο αριθμό ατόμων και παρέχει κρίσιμες υπηρεσίες στα εκατομμύρια των κατοίκων και των τουριστών.

Λαμβάνοντας υπόψη το κοσμοπολίτικο χαρακτήρα της πόλης, την αύξηση του πληθυσμού, τα υψηλά εισοδήματα και τον σημαντικό τουρισμό δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι υπάρχει τόσο μεγάλο ενδιαφέρον για επένδυση στον χώρο τροφίμων, τόσο από το εσωτερικό όσο και από διεθνείς επενδυτές και επιχειρήσεις. Δραστηριοποίηση στην Νέα Υόρκη μπορεί να προσφέρει, εκτός από σημαντική απόδοση, προβολή σε όλη την ΗΠΑ και τον κόσμο και ως εκ τούτου εφαλτήριο για διεθνή επέκταση.

Παρακάτω παρουσιάζουμε κάποιες βασικές παραμέτρους σχετικές με επενδύσεις στην Νέας Υόρκη, κάτι για το οποίο υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον τελευταία και από Ελληνικά συμφέροντα. Αυτό δεν είναι παράλογο δεδομένου ότι οι Ελληνικές εταιρίες έχουν φτάσει σε υψηλό επίπεδο υπηρεσιών και προϊόντων αρκετά από τα οποία θα μπορούσαν να σταθούν στην αγορά της Νέα Υόρκης, κάτω από σωστές προϋποθέσεις. Τα στοιχεία που δίνονται εδώ δεν αποτελούν μια πλήρη μελέτη αγοράς, απλά ενδεικτικά βασικά μεγέθη. Είμαστε διαθέσιμοι για να συζητήσουμε εκτενέστερα την ιδέα σας εάν υπάρχει σοβαρό επενδυτικό ενδιαφέρον και να δημιουργήσουμε ένα πλάνο δρασταηριοποίησης προσαρμοσμένο στα δεδομένα σας.

Μέγεθος αγοράς: ο συνολικός πληθυσμός της ευρύτερης μητροπολιτικής περιοχής Νέας Υόρκης υπολογίζεται στα 20 εκατομμύρια. Η περιοχή αυτή καλύπτει εκτός από την καθεαυτό πόλη της Νέας Υόρκης (η οποία χωρίζεται σε πέντε περιοχές: Μανχάταν, Μπρούκλυν, Κουινς, Μπρονξ και Στεϊτεν Αϊλαντ) αλλά και τις γειτνιάζουσες περιοχές των πολιτειών του Νιου Τζέρσευ, Κοννεκτικατ, Πενσυλβάνια και του Λονγκ Αϊλαντ πολλοί από τους κατοίκους των οποίων εργάζονται ή επισκέπτονται συχνά την Νέα Υόρκη. Η Νέα Υόρκη έχει την υψηλότερη πληθυσμιακή πυκνότητα στις ΗΠΑ. Ο πληθυσμός του Μανχάταν, που αποτελεί το κέντρο της Νέας Υόρκης και την πιο ακριβή περιοχή, ανέρχεται σε περίπου 2 εκατομμύρια αλλά υπερδιπλασιάζεται κατά τη διάρκεια της ημέρας λόγω των εργαζομένων, των επισκεπτών και των τουριστών. Η Νέα Υόρκη περιλαμβάνει ορισμένες από τις ακριβότερες συνοικίες στην Αμερική όπου τα μέσα οικογενειακά εισοδήματα ξεπερνούν τα $100,000 τον χρόνο. Οι τουρίστες εκτιμώνται σε 52 εκατομμύρια από τους οποίους το 80% είναι Αμερικανοί με μέσο όρο ημερήσιων δαπανών τα $700 ($ 37 δισ το συνολικό τουριστικό εισόδημα).

Η ευρύτερη αγορά/επενδυτική ευκαιρία: Η συνολική αγορά τροφίμων των ΗΠΑ ανέρχεται σε $ 1,1 τρις από τα οποία η αγορά λιανικής είναι περίπου $ 650 δις και της εστίασης $ 450 δις με $ 184 δις να αποτελούν το ταχυφαγητό. Οι πωλήσεις ειδικών τροφίμων (specialty foods δηλ gourmet κ.α.) υπολογίζεται σε $ 70 εκατ και των βιολογικών τροφίμων σε $ 30 δισ και αυξάνονται με υψηλούς ρυθμούς. Παρά το γεγονός ότι η συνολική αγορά των τροφίμων είναι ώριμη, υπάρχουν δυνατότητες για εκρηκτική ανάπτυξη σε επιμέρους τομείς, όπως αποδεικνύεται από τη επιτυχία του ελληνικού γιαουρτιού που μέσα σε λιγότερα από δέκα χρόνια έφτασε τα $3δις συνολικής αξίας κάτι το οποίο ξεκίνησε σε μεγάλο βαθμό από τη Νέα Υόρκη. Η Νέα Υόρκη λόγω της θέσης της ως το μεγαλύτερο επιχειρηματικό κέντρο στον κόσμο, είναι απαραίτητο σημείο παρουσίας για διεθνή εμπορικά σήματα. Επίσης η Νέα Υόρκη, με τον κοσμοπολίτικο χαρακτήρα της, τον πολυεθνικό πληθυσμό και τον τουρισμό, χρησιμεύει και ως βάση δοκιμής για νέες ιδέες και δημιουργία τάσεων. Είναι επίσης πολύ συνηθισμένο οι τουρίστες να επισκέπτονται καταστήματα που έχουμε δει σε ταινίες, (για παράδειγμα, το Boathouse ή το Serendipity) ή να δοκιμάζουν διάσημα φαγητά που έγιναν διάσημα στην Νέα Υόρκη όπως το cronut ή το cupcake. Για περισσότερα στοιχεία για την Νέα Υόρκη, την αναμόρφωσή της τα τελευταία χρόνια σε υπέρτατο εμπορικό κέντρο και την φυσιογνωμία των καταναλωτών εκεί μπορείτε να διαβάσετε και το προηγούμενο άρθρο μας της σειράς αυτής NYC Urbanomics Part 1: Αστική Αναμόρφωση της Νέας Υόρκης και Μεταμόρφωση στο Απόλυτο Εμπορικό Κέντρο.

Οι συνολικές Ελληνικές εξαγωγές τροφίμων στις ΗΠΑ ανέρχονται σε περίπου $200 εκατ πολύ χαμηλά σε σχέση με το αντίστοιχο σύνολο της ΕΕ (17δις). Τα σημαντικότερα Ελληνικά εξαγώγιμα προϊόντα είναι ελιές, ελαιόλαδο, τυρί φέτα και τυποποιημένα φρούτα. Οι περισσότερες εισαγωγές προωθούνται στην ομογένεια κυρίως στις πολιτείες της Νέας Υόρκης, New Jersey και Πενσυλβάνια ενώ η διείσδυση και προβολή στο Αμερικανικό κοινό είναι μικρή. Η Ελληνική κουζίνα είναι γνωστή μέσω των μεταναστών ενώ διατίθενται και αρκετά τυποποιημένα Ελληνικά τρόφιμα σε σουπερμάρκετ ή καταστήματα εστίασης (όπως πχ σπανακόπιτες, γύρος (αν και όχι ο αυθεντικός) τα οποία όμως επι το πλείστον έχουν χαμηλές τιμές, χαμηλή προστιθέμενη αξία και προωθούνται ως εθνικ και όχι ως γκουρμέ που απολαμβάνουν υψηλότερες τιμές. Βέβαια η δημιουργία γκουρμε προφίλ απαιτεί οργανωμένη πολιτική μαρκετινγκ και πωλήσεων και διαφημιστική υποστήριξη ίσως και σε συλλογικό επίπεδο. Η αγορά είναι κατακερματισμένη (fractured) αφού δραστηριοποιούνται μεγάλος αριθμός εισαγωγικών εταιριών και χονδρεμπόρων. Γενικά είναι δυνατή η είσοδος μικρών και νέων εταιριών αλλά τα κεφάλαια που απαιτούνται για προώθηση, κεφάλαιο κίνησης και ανάπτυξη είναι σημαντικά. Επίσης υπάρχουν κάποιοι κανονισμοί που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από νέους εισαγωγείς όπως η ύπαρξη ποσοστώσεων για ορισμένα προϊόντα (import quotas) και ειδικών αδειών (πχ για άδεια αλκοολούχων ποτών).

Πληθυσμιακά στοιχεία: Η Νέα Υόρκη έχει έντονο διεθνή / κοσμοπολίτικο χαρακτήρα. Ένας στους τρεις Νεοϋορκέζους έχει μεταναστεύσει από το εξωτερικό δηλ. είναι μετανάστης πρώτης γενιάς ενώ πολλοί άλλοι είναι δεύτερης ή τρίτης. Σχεδόν 400.000 εκατομμυριούχοι ζουν στη Νέα Υόρκη, ως επί το πλείστον στο Μανχάταν. Κάθε δημοτικό τμήμα έχει διαφορετικό χαρακτήρα με το Μανχάταν να είναι το πιο εύπορο και το μεγάλο επιχειρηματικό, εμπορικό και τουριστικό κέντρο. Οι κάτοικοι του Μανχάταν είναι σε μεγαλύτερο ποσοστό επαγγελματίες παραγωγικής ηλικίας (20-50 ετών) σε σύγκριση με τα άλλα διαμερίσματα όπου υπάρχουν αναλογικά περισσότερες οικογένειες και παιδιά. Τα εισοδήματα εκτός Μανχάταν είναι επίσης χαμηλότερα και οι εμπορικές επιχειρήσεις μικρότερου μεγέθους και δυνατοτήτων. Ωστόσο, οι τιμές των ακινήτων έχουν αρχίσει πρόσφατα να αυξάνονται και εκεί όπως στο Μπρούκλιν ακόμα και σε περιοχές του Κουίνς (πχ Long Island City). Ένα μεγάλο μέρος από τις αυξήσεις αυτές οφείλονταν στις προσπάθειες καλλωπισμού (gentrification) και την πληθυσμιακή εισροή κυρίως από αλλοδαπούς, αλλά και Αμερικανούς, ειδικά νέους, που έχουν πλημμυρίσει κυρίως το Μπρούκλιν τα τελευταία χρόνια. Όλα αυτά είναι σημαντικά όσο αφορά την επιλογή των κατάλληλων τοποθεσιών για συγκεκριμένα είδη καταστημάτων (concepts) και στη συνέχεια, την εκτίμηση της κυκλοφορίας και των πωλήσεών τους.

NYC Age Breakdown by Borough and Income Map

Στοιχεία καταναλωτικών δαπανών: Όπως ειπώθηκε το μέσο οικογενειακό εισόδημα σε μεγάλο μέρος του Μανχάταν υπερβαίνει τα 100 χιλιάδες δολάρια, το 12,4% του οποίου δαπανάται στη διατροφή. Στις άλλες περιοχές της Νέα Υόρκης το μέσο οικογενειακό εισόδημα είναι πολύ χαμηλότερο (οι πιο φτωχοί όμως λαμβάνουν και επισιτιστική βοήθεια). Οι κάτοικοι του Μανχάταν, που αποτελεί και το επίκεντρο της αγοράς φαγητού, εκτός από υψηλό εισόδημα έχουν και υψηλό μορφωτικό επίπεδο και είναι πολύ ευαισθητοποιημένοι σε θέματα ποιότητας υπηρεσιών και προϊόντων και προτιμούν μεταξύ άλλων υγιεινά, βιολογικά και γκουρμέ τρόφιμα. Οι Νεοϋορκέζοι χαρακτηρίζονται από έλλειψη χρόνου και μικρό μέγεθος νοικοκυριών κάτι που ευνοεί την κατανάλωση ταχυφαγητού (40% των Αμερικανών γευματίζουν 4 φορές την ημέρα) με τους νέους να είναι πιο επιρρεπείς στα συχνά μικρά γεύματα (snacking). Η πλειοψηφία των κατοίκων του Μανχάταν ζουν μόνοι τους κάτι που επίσης ευνοεί το ταχυφαγητό. Επίσης πολύ σημαντικός παράγοντας για την εστίαση είναι η παρουσία περισσοτέρων των 50 εκατομμυρίων τουριστών κάθε χρόνο και της συνεπακόλουθης τουριστική δαπάνης μεγάλο μέρος της οποίας καταλήγει στο φαγητό. Με τόσους πολλούς περαστικούς και τουρίστες στην πόλη τι πιο φυσικό βέβαια από ένα γρήγορο σνακ ή ένα γεύμα, δεδομένου ότι υπάρχουν και τόσες πολλές και ενδιαφέρουσες επιλογές. Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι με τόσους τουρίστες και επιλογές το Μανχάταν τείνει να γίνει ένα είδος αστικού θεματικού πάρκου, ένα είδος Ντίσνεϊλαντ όπου επαγγελματίες υψηλού εισοδήματος, εύποροι κάτοικοι και τουρίστες σπεύδουν να απολαύσουν τις πολλές συγκινήσεις που προσφέρει. Όλοι αυτοί οι παράγοντες δημιουργούν ένα ιδανικό περιβάλλον για τη εστίαση και το τρόφιμο γενικώς μεταξύ άλλων.

Λιανικό εμπόριο τροφίμων – Ο ανταγωνισμός: Η Nέα Yόρκη χαρακτηρίζεται από την απουσία των μεγάλων Αμερικανικών αλυσίδων σουπερμάρκετ (πχ WalMart). Η αγορά μπορεί να χαρακτηριστεί κατακερματισμένη, αφού δραστηριοποιείται μεγάλος αριθμός μεγάλος αριθμός επιχειρήσεων λιανικής όπως αλυσίδες σουπερμάρκετ, μίνι-μάρκετ, εκπτωτικά καταστήματα (discount stores) και εξειδικευμένα κατάστημα (πχ gourmet, deli, οργανικά). Τα σουπερμάρκετ του Μανχάταν είναι σε μεγάλο ποσοστό ακριβά και υψηλής ποιότητας, όπως πχ το Whole Foods, το Food Emporium, το D’Agostino και άλλα ενώ πιο προσιτά στα μέσα εισοδήματα είναι τα σουπερμάρκετ που βρίσκονται στις τριγύρω περιοχές. Τα ακίνητα στην Νέα Υόρκη είναι ακριβά. Αυτό σημαίνει ότι τα σουπερμάρκετ είναι μικρότερα και πιο περιορισμένα σε χώρο σε σύγκριση με εκείνα άλλων πόλεων. Σημαίνει, επίσης, ότι ο χώρος στο ράφι κοστίζει πολύ στην επιχείρηση και για αυτό τον λόγο έχουν υψηλές απαιτήσεις όσο αφορά τις πωλήσεις και την κερδοφορία των προϊόντων. Το Trader Joe’s για παράδειγμα, μία αλυσίδα με λίγους κωδικούς και υψηλή κυκλοφορία αποθεμάτων, που δραστηριοποιείται και στο Μανχάταν, παρουσιάζει μέσο εκτιμώμενο όρο εσόδων ανά τετραγωνικό πόδι $1.750 δολάρια σε όλο το δίκτυό της το 2010, κάτι που αποτελεί κορυφαία επίδοση για την Αμερική και υπερβαίνει σχεδόν κατά το διπλάσιο το αντίστοιχο ποσό των Whole Foods (Inside the secret world of Trader Joe’s). Μπορεί οι τιμές των προϊόντων στο Μανχάταν να είναι υψηλές, αλλά υψηλές είναι επίσης και οι προσδοκίες από τους καταναλωτές όσο αφορά την ποιότητα και την όλη εικόνα (branding). Αν και οι πωλήσεις σε ορισμένα προϊόντα είναι υψηλές αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούν από μόνες τους να υποστηρίξουν κάποια επιχείρηση αφού οι όγκοι πωλήσεων είναι περιορισμένοι (πχ για πολύ ακριβά ελαιόλαδα). Κατά το ίδιο τρόπο υπάρχουν πολλά εξειδικευμένα καταστήματα όπου διαθέτουν ενδεχομένως και μικρότερης επωνυμίας προϊόντα όπου οι τιμές και τα περιθώρια κέρδους είναι υψηλότερα, αλλά επίσης και οι όγκοι πωλήσεων είναι χαμηλότεροι. Έκτός αυτών πολλοί πολυάσχολοι και εργένηδες Νεοϋορκέζοι καταλήγουν να πραγματοποιούν πολλές αγορές σε μίνι-μάρκετ και ψιλικατζίδικα της γειτονιάς. Τα καταστήματα που έχουν φαγητά συγκεκριμένης προέλευσης (πχ Ελληνικά) βρίσκονται κυρίως στις περιφερειακές του Μανχάταν περιοχές κοντά σε κοινότητες μεταναστών και ανταποκρίνονται στην αγοραστική τους δυνατότητα. Τα εκπτωτικά καταστήματα εξυπηρετούν καταναλωτές με χαμηλότερα εισοδήματα (πχ προϊόντα των 99 σεντς κλπ) και παρόλο που οι τιμές τους είναι χαμηλές, τα περιθώρια κέρδους τους είναι σημαντικά.

NYC Grocery Store Photos

• Τομέας Εστίασης – Ο ανταγωνισμός: οι κύριες κατηγορίες καταστημάτων είναι το ταχυφαγητό που διακρίνεται στο κλασικό/τυποποιημένο ταχυφαγητό (fast food) και στο σχετικά νέο είδος του προσαρμοσμένου/θελκτικού ταχυφαγητού (fast casual)*, τα κοινά εστιατόρια και η εκλεπτυσμένη κουζίνα. Η αγορά και εδώ είναι κατακερματισμένη, καθώς υπάρχει μεγάλος αριθμός καταστημάτων με την συντριπτική πλειοψηφία τους να είναι ανεξάρτητα ενώ πολύ μικρός αριθμός ανήκει σε αλυσίδες (franchise). Εκτός από το μεγάλο αριθμό των εστιατορίων εκλεπτυσμένης κουζίνας και τους πολλούς διάσημους σεφ, τα οποία βρίσκονται κυρίως στο Μανχάταν, η Νέα Υόρκη προσφέρει κάθε είδους φαγητού και σε κάθε είδους ποιότητα όπως μικρά ταχυφαγεία, καντίνες (food trucks), διεθνή κουζίνα (κινέζικα, Μεξικανικά, Ελληνικά κλπ) και τα γνωστά diners τα οποία συχνά λειτουργούν όλο το 24ωρο.

NYC Fast Food Store Photos

Τομέας Εστίασης – Καταμερισμός αγοράς: Όπως είπαμε υπάρχει κάθε είδους τρόφιμο και τύπος εστιατορίου στην Νέα Υόρκη. Ακολουθεί περιγραφή των κυριοτέρων κατηγοριών:

– Κοινά εστιατόρια και εκλεπτυσμένη κουζίνα: Υπάρχει μεγάλη ποικιλία και σε σημαντικές ποσότητες. Εκτός από τις κλασσικές κουζίνες (πχ γαλλική, κινεζική, ιταλική, αμερικανική, ιαπωνική κλπ) η ποικιλία πλέον επεκτείνεται σε συνδυασμούς πχ vegan σούσι κ.α., υπάρχουν δηλαδή περιθώρια καινοτομίας. Εκτός από το είδος της κουζίνας, τα εστιατόρια κατατάσσονται ανάλογα και με το χαρακτήρα του εσωτερικού τους σχεδιασμού πχ lounge/bar, μπιστρό, μπυραρίες, gastropubs, κ.λ.π. Πραγματικά είναι ένας παράδεισος για τους καλοφαγάδες (ή όπως αποκαλούνται στο εξωτερικό: foodies)!

– Τυποποιημένο ταχυφαγητό και προσαρμοσμένο ταχυφαγητό (fast casual): και τα δύο είδη fast food διακρίνονται από το γεγονός ότι είναι self-service (δεν υπάρχει σερβίρισμα) αλλά η διαφορά τους έγκειται ότι στο προσαρμοσμένο το οποίο έχει αρχίσει να εμφανίζεται τα τελευταία χρόνια, το φαγητό σε μεγάλο βαθμός παρασκευάζεται μέσα στο κατάστημα, έχουν υψηλού επιπέδου/διακριτή αισθητική και η μέση δαπάνη ανά πελάτη είναι υψηλότερη (παραδείγματα αποτελούν το Panera (αρτοζαχαροπλαστική), Chipotle (μεξικάνικο) κα). Όσο αφορά το είδος των τροφίμων ο χώρος του ταχυφαγητού περιλαμβάνει τα κλασικά χάμπουργκερ (όπου όμως κερδίζουν δημοτικότητα νέα εξειδικευμένα concept όπως το Bareburger, το Five Guys, το Shake Shack), το κοτόπουλο (πχ KFC), τα σάντουιτσάδικα (πχ Subway), το τοπικό/διεθνές ταχυφαγητό (πχ μεξικάνικα (Taco Bell), ασιατικά (είδη noodle) κ.α), ζαχαροπλαστεία/καφέ (πχ Dunkin’ Donuts), πιτσαρίες (Papa John’s, Domino’s) και άλλα εξειδικευμένα είδη (για παράδειγμα σαλάτες (Chop’t), θαλασσινά (Red Lobster) κλπ). Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται και ενδιαφέρον για τον κλασσικό γύρο (όχι το είδος που ανέκαθεν έχει συνδεθεί με το όνομα gyros στην Αμερική (δηλ το πολτοποιημένο μίγμα) αλλά το αυθεντικό που αποτελείται από κομμάτια κρέας και το οποίο διατίθεται σε μεγάλο βαθμό από Αραβες (είναι κυρίως από πρόβειο κρέας και λέγεται shawarma (σουάρμα)) αλλά και τελευταία από Έλληνες και ειδικά από την Μεγα Γύρος (Mega Yeeros) του Γ. Νίκα και άλλων επενδυτών που έχει δημιουργήσει την αλυσίδα GRK στο Μανχάταν και λειτουργούν και μονάδα παραγωγής στο γειτονικό New Jersey όπου προμηθεύει και τρίτους (σημειώνεται ότι οι υπάρχουσες διακρατικές εμπορικές συμφωνίες Ελλάδας-ΗΠΑ δεν επιτρέπουν την εισαγωγή νωπού κρέατος). Η Μεγα Γύρος έχει καταφέρει να διακινεί περισσότερο από 12 τόνους αυθεντικό γύρο στην Αμερική μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα και έχει προοπτικές περαιτέρω ανάπτυξης**. Να σημειωθεί εδώ ότι ένα εμπόδιο για τον γύρο από χοιρινό, αποτελεί και το ότι το κρέας αυτό απαγορεύεται από την Ιουδαϊκή και Μουσουλμανική θρησκεία οι οποίες έχουν πολλά μέλη στην Νέα Υόρκη. Πάντως τα περιθώρια ανάπτυξης εκτός των κοινοτήτων αυτών είναι σημαντικά.

Το πιο δημοφιλές είδος ταχυφαγητού στην Αμερική είναι το μπιφτέκι (burger) με περίπου 2 στα 5 καταστήματα να παρέχουν αυτό το κλασικό για τους Αμερικανούς φαγητό, ακολουθούμενο από το σάντουιτς και το κοτόπουλο (βλέπε σχήμα US Fast Food Segments). Ο κλάδος του προσαρμοσμένου ταχυφαγητού (fast casual) εκτός από ισχυρή παρουσία στην αγορά της Νέας Υόρκης είναι ανερχόμενος και σε όλες τις ΗΠΑ όπου οι συνολικές πωλήσεις του εκτιμώνται στα $21- $22 δις δολάρια, αυξανόμενες με ταχείς ρυθμούς αλλά και ταυτόχρονα πρωτοπορεί στη δημιουργία τάσεων. Το είδος της εστίασης αυτής είναι πιο κατάλληλο για τον χαρακτήρα των σημερινών καταναλωτών κατά τον ίδιο τρόπο που οι κλασικές αλυσίδες έφεραν την επανάσταση και πρωτοστάτησαν στην εστίαση πιο παλιά, στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα. Θέλοντας να παρακολουθήσουν τις νέες τάσεις, ακόμη και τα McDonalds ανακοίνωσαν τελευταία ότι θα παρέχουν σε κάποιο βαθμό δυνατότητα παραλλαγών στα προϊόντα. Η ποικιλία του τελικού προϊόντος δηλ. προσαρμογή στα γούστα του πελάτη είναι βασικό χαρακτηριστικό της εποχής μας και παρέχεται από τις αλυσίδες προσαρμοσμένου ταχυφαγητού (πχ στα Chipotle ο πελάτης διαλέγει συστατικά, στα Bareburger υπάρχει δυνατότητα διαφοροποίησης τους τρόπου ψησίματος και είδους κρέατος κλπ).

US Fast Food Store Breakdown

– Παντοπωλείο/Εστιατόριο(Foodmarkets): Τα καταστήματα αυτά αποτελούν νέο σχετικά είδος για την Νέα Υόρκη. Συνδυάζουν παντοπωλείο και εστιατόριο κάτω από ένα κοινό θέμα. Ουσιαστικά η μόδα αυτή ήρθε με την δημιουργία του Eataly το οποίο παρέχει όλως των ειδών τα Ιταλικά τρόφιμα. Διαθέτει πολύ μεγάλους χώρους, σε άκρως εμπορική περιοχή, και στεγάζει διαφορετικών ειδών κουζινών (δηλ. ζυμαρικά, ψητά, ψάρια, μεζέ, ζαχαροπλαστείο κλπ) καθώς και προϊόντα όλα γύρω από το Ιταλικό θέμα. Τα μαγαζιά αυτά απαιτούν μεγάλες επενδύσεις, συνεπώς έχουν αυξημένο ρίσκο, και προσεκτικό σχεδιασμό. Το Eataly επίσης εκμεταλλεύεται την ύπαρξη του πολύ γνωστού σέφ Mario Batali ο οποίος έχει πολλές εκπομπές στην τηλεόραση. Το ενδιαφέρον με το είδος(concept) αυτό είναι ότι μέσα από το φαγητό με την πληροφόρηση που παρέχεται στο κατάστημα προωθείται και η εικόνα της Ιταλίας στους πολλούς τουρίστες που επισκέπτονται την Νέα Υόρκη. Το κατάστημα έχει μεγάλη επιτυχία και επεκτείνεται και σε άλλες πόλεις της Αμερικής. Σε αυτή την τάση βαδίζει και το foodmarket με γαλλικό θέμα Le District του γκρούπ Πουλακάκου, στο κάτω άκρο του Μανχάταν κοντά στους άλλοτε δίδυμους πύργους μια περιοχή που αναβαθμίζεται. Άλλα ανάλογα επιχειρήματα θα αποτελέσουν Hudson Market με Ευρωπαϊκό και Βρετανικό θέμα και ένα ακόμα με θέμα διεθνές φαγητό του ποδιού (international street food) που συζητάει ο επίσης γνωστός από την τηλεόραση σεφ Anthony Bourdain.

Καταναλωτικό προφίλ: Για τους απαιτητικούς καταναλωτές της Νέας Υόρκης οι ανωτέρου επιπέδου υπηρεσίες, ο διάκοσμος η όλη εμπειρία, ίσως είναι πιο σημαντικά από το ίδιο το φαγητό. Όπως λεει ο βραβευμένος με Michelin διάσημος Δανός σεφ René Redzepi: “Κύρια αποστολή μας στο εστιατόριο και ότι λέω στο προσωπικό όταν φεύγουν από εδώ είναι, να δίνεται στους πελάτες μια αίσθηση του χρόνου και του τόπου. Είτε αυτό αφορά την ποικιλία των προϊόντων, το οποίο είναι ένα μεγάλο μέρος αυτού που κάνουμε, αλλά και η όλη ατμόσφαιρα, ο τρόπος που το εστιατόριο έχει διαρρυθμιστεί. Αυτό δίνουμε στους επισκέπτες μας μια αίσθηση του χρόνου και του τόπου ». Σύμφωνα με ορισμένες έρευνες αυτό είναι μια γενικότερη τάση της εποχής. Ερευνά της Nielsen σχετικά με τα προφίλ των καταναλωτών κρασιού υπογραμμίζει ακριβώς την διάσταση αυτή: σχεδόν το ήμισυ των πωλήσεων κρασιού πραγματοποιούνται από ενθουσιώδεις οπαδούς του κρασιού (wine enthusiasts) και αυτούς που αποσκοπούν στην αυτοπροβολή τους (image seekers). Δηλαδή για τους μισούς καταναλωτές το προϊόν είναι ένα είδος χόμπι ή καταξίωσης και όχι τρόφιμο. Οι καταναλωτές αυτοί αναλώνουν πολύ χρόνο στο να συλλέξουν κάθε πληροφορία για το προϊόν, πρωτίστως για λόγους ενδιαφέροντος και για αυτό τα καταστήματα πρέπει να τους παρέχουν ποικιλία, καλή εξυπηρέτηση και πληροφόρηση ώστε να κεντρίζουν το ενδιαφέρον τους. Φυσικά η τιμή δεν αποτελεί το κύριο μέλημά τους. Είναι αυτό που θα λέγαμε αυτο-πραγματωμένοι καταναλωτές (self-actualized) οι οποίοι έχουν ικανοποιήσει τις βασικές τους βιολογικές ανάγκες αναζητούν εμπειρίες που τους κάνουν να νιώθουν μοναδικοί. Μιλάμε φυσικά για την κορυφή της κοινωνικοοικονομικής πυραμίδας. Η μοναδικότητα της εμπειρίας και η προσαρμογή στις προτιμήσεις του πελάτη είναι το κλειδί.

Β ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΕΠΕΝΔΥΣΗΣ

Με δεδομένο ότι υπάρχει σημαντικό ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια για εξαγωγές στην Αμερική ή και για απευθείας δραστηριοποίηση παρακάτω παρουσιάζουμε κάποια βασικά λειτουργικά μεγέθη που συνήθως ερωτούν ενδιαφερόμενοι επιχειρηματίες. Οι πληροφορίες αυτές είναι γενικές και θα πρέπει να θεωρηθούν μόνο ως μία αρχική ένδειξη η οποία θα πρέπει να ακολουθηθεί από λεπτομερή έρευνα σε βάθος για το συγκεκριμένο προϊόν ή είδος εστίασης. Η πληροφόρηση βασίζεται σε έρευνες αγοράς που έχουμε πραγματοποιήσει τα τελευταία χρόνια για εταιρίες εστίασης και εισαγωγείς ποιοτικών τροφίμων στην περιοχή της Νέας Υόρκης. Είμαστε σε θέση να συζητήσουμε πιο λεπτομερώς με ενδιαφερόμενους επενδυτές και επιχειρηματίες τη δυνατότητα υλοποίησης των ιδεών τους όπως πχ στρατηγική εισόδου στην αγορά, ενδεχόμενους κινδύνους, καταρτισμό επιχειρηματικού σχεδίου, λειτουργικά, εργασιακά, φορολογικά θέματα, στρατηγική προβολής και μάρκετινγκ κ.α.. Είμαστε επίσης σε θέση να προτείνουμε σε επενδυτές επιτυχημένες ήδη λειτουργούσες επιχειρηματικές ιδέες ή να παρουσιάσουμε προτάσεις για νέες επιχειρηματικές δραστηριότητες. Όπως έχουμε ήδη αναφέρει εκτός από την απόδοση που μπορεί να αποφέρει μια επένδυση από την Νέα Υόρκη και μόνο, παρέχει και την δυνατότητα προβολής στην υπόλοιπη Αμερική και διεθνώς κάτι το οποίο είναι σημαντικό για διεθνή σήματα. Τα μεγέθη επένδυσης είναι βέβαια μεγάλα στην Νέα Υόρκη και ανάλογα είναι τα ρίσκα. Για περισσότερα στοιχεία για την Νέα Υόρκη, την αναμόρφωσή της τα τελευταία χρόνια σε υπέρτατο εμπορικό κέντρο και την φυσιογνωμία των καταναλωτών εκεί μπορείτε να διαβάσετε και το προηγούμενο άρθρο μας της σειράς αυτής NYC Urbanomics Part 1: Αστική Αναμόρφωση της Νέας Υόρκης και Μεταμόρφωση στο Απόλυτο Εμπορικό Κέντρο.

Επιχειρηματικό Θέμα (Business Concept): Όπως προαναφέρθηκε ειδικά για το ανώτερου επιπέδου καταναλωτές πολύ βασικά ζητούμενα είναι η μοναδικότητα του χαρακτήρα (concept) της υπηρεσίας εστίασης και η παροχή επιλογών στον πελάτη. Εταιρίες προσαρμοσμένου ταχυφαγητού (fast casual) προσφέρουν τη δυνατότητα αυτή (πχ Bareburger, Chipotle κλπ) καθώς και υψηλής ποιότητας υπηρεσίες. Δεν βλάπτει, επίσης να υπάρχει και μία παράμετρος του θέματος που να έχει να κάνει με την οικολογία ή άλλα κοινωνικά θέματα (πχ υποστήριξη αδυνάτων μέσω προσφορών κλπ) καθώς ειδικά για την νεότερη γενιά των ΗΠΑ (20-35) τέτοια θέματα αποτελούν πολύ σημαντικό στοιχείο της κουλτούρας τους. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να δημιουργηθεί μια ξεχωριστή ταυτότητας ή ενός προϊόντος και συνεπακόλουθα δυνατότητα υψηλότερης τιμολόγησης αλλά επιτρέψτε μας να κρατήσουμε τη συζήτηση αυτή για τους πελάτες μας. Από την άλλη πλευρά, φυσικά υπάρχουν δυνατότητες να απευθυνθεί κάποιος και στα μέσα και χαμηλότερα τμήματα της αγοράς και να επιτύχει καλές αποδόσεις, με την προϋπόθεση ότι έχουν ληφθεί υπόψη οι δυνατότητες και ιδιομορφίες των αγορών αυτών.

Τοποθεσία: Το Μανχάταν και ορισμένες περιοχές στο Μπρούκλιν και ίσως τελευταία και του Queens προσφέρουν τα υψηλότερα εισοδήματα και ευνοϊκότερες συνθήκες από πλευράς κυκλοφορίας και κατανάλωσης. Η τοποθεσία για κάθε είδους καταστήματος εξαρτάται από την θεματολογία/ταυτότητα του (concept) τις πληθυσμιακές ομάδες που απευθύνεται (δηλ. επαγγελματίες, νέοι, οικογένειες κλπ) και άλλα. Υπάρχουν περιοχές που έχουν κίνηση καθ’όλο το 24ωρο (πρωινό, γεύμα στην εργασία, νυχτερινή διασκέδαση, περαστικοί κλπ) και άλλες όχι. Τα ενοίκια έχουν εκτιναχθεί τελευταία για τις πολυσύχναστες και ακριβές περιοχές. Ενδεχομένως να υπάρχουν κάποιες ευκαιρίες σε ανερχόμενες περιοχές, αλλά η αγορά συνήθως τις προεξοφλεί γρήγορα. (πχ περιοχές που εξευγενίζονται (gentrification), όπου επεκτείνεται το μετρό, περιοχές με νέα γραφεία και καταστήματα κ.λ.π). Αν και υπάρχει μικρός αριθμός ξενοίκιαστων μαγαζιών και αυτά για μικρό διάστημα στις δημοφιλείς περιοχές υπάρχουν και δυνατότητες εγκατάστασης σε νέα καταστήματα που δημιουργούνται ή σε παλαιά όπου λήγουν παλαιότερα/χαμηλότερα ενοικιαστήρια ή ακόμα και στη θέση μαγαζιών που κλείνουν για να κάνουν χώρο σε νέα. Ένας καλός κτηματομεσίτης και δικηγόρος μπορούν να βοηθήσουν πολύ σε αυτό το τομέα.

Οικονομικές Παράμετροι:

Στόχοι πωλήσεων: Τα McDonald ‘s παρά τις ανακατατάξεις της αγοράς εξακολουθούν να θέτουν τα πρότυπα στο χώρο του ταχυφαγητού. Παρουσιάζουν από τις υψηλότερες πωλήσεις ανά κατάστημα οι οποίες ανέρχονταν σε $2,6 εκατ το 2012. Παρά το διαφορετικό μοντέλο, οι επιτυχημένες αλυσίδες προσαρμοσμένου ταχυφαγητού (fast casual) δεν είναι και πολύ μακριά από το νούμερο αυτό (Panera, $ 2,3εκ, Chipotle $ 2,1 εκ. το 2012). Τα καταστήματα σάντουιτς, καφέ και πίτσας έχουν χαμηλότερες πωλήσεις. Εστιατόρια ποιοτικής κουζίνας/μικρά εστιατόρια, όπου δηλαδή η ταχύτητα εναλλαγής της πελατείας είναι χαμηλότερη θα πρέπει να στοχεύουν ενδεχομένως σε υψηλό μέσο έσοδο ανά πελάτη, της τάξης των $ 100 ή περισσότερο, για να επιβιώσουν. Όποιος επισκεφτεί το Μανχάταν θα αντιληφθεί ότι τέτοιες τιμές παρατηρούνται συχνά. Καταστήματα με χαμηλότερες τιμές επιβιώνουν ακολουθώντας το μοντέλο υψηλή επισκεψιμότητα/χαμηλή τιμή εκτός κι αν βρίσκονται εκτός Μανχάταν και όπου τα κόστη είναι χαμηλότερα.
Όσον αφορά τα εισαγόμενα τρόφιμα έχουμε ήδη αναφερθεί στο υψηλό λειτουργικό κόστος στο λιανεμπόριο το οποίο συνεπάγεται και υψηλές απαιτήσεις κερδοφορίας. Για να τοποθετηθεί κάποιο νέο προϊόν θα πρέπει να παρέχει κάποια εχέγγυα ως προς τις πωλήσεις δηλ να είναι γνωστό προϊόν, σε σωστή τιμή για την συγκεκριμένη πελατεία, με καλό περιθώριο κέρδους και υποστήριξη από μάρκετινγκ, πωλητές και φυσικά διανομή. Τα έξοδα πωλήσεως και προβολής είναι σημαντικά. Δεν γίνεται να χτυπάει κανείς φλέβα χρυσού κάθε μέρα όπως έγινε με τη Ελληνικό γιαούρτι που καθιερώθηκε σχεδόν τυχαία και ακόμα και εκεί την πρώτη θέση δεν κατέχει Ελληνική εταιρία.

Ενοίκιο: οι τιμές μπορεί να είναι υψηλές ίσως και να ξεπερνούν τα $100-150 ανά τετρ. πόδι ανά έτος στο Μανχάταν ενώ αρχίζουν να κινούνται προς αυτές τις κατευθύνσεις και σε δημοφιλείς περιοχές κοντά στο Μανχάταν. Γενικά όμως οι τιμές είναι χαμηλότερες εκτός Μανχάταν. Αναφέρουμε ενδεικτικά ότι για εμπορικά καταστήματα στο Μανχάταν το μέσο ενοίκιο το 2013 ήταν $ 116 / τετρ.πόδι αλλά σε προνομιούχες περιοχές μπορεί να φτάσει σε τέτραψήφια νούμερα (Street’s Sunny Side Costs Retailers More in Rent ) (Για παράδειγμα: ενοίκιο $100 ανα τετρ. πόδι ετησίως μεταφράζεται σε $1.000 ανα τ.μ. (1 τ.μ. έχει περίπου 10 τετρ. πόδια, ή 10,76 για την ακρίβεια) το οποίο σημαίνει περίπου $90/μήνα δηλ για ένα κατάστημα 500 τ.μ το νοίκι μπορεί να φτάνει και τα $44,500 (ή €35,500))

Μισθοί: το κατώτατο ωρομίσθιο στην Νέα Υόρκη είναι $ 8.75 ανά ώρα (από αρχές 2015) και πρόκειται να αυξηθεί περαιτέρω στα $ 9. Βέβαια οι μισθοί εξαρτώνται από την εμπειρία. Το μέσο ωρομίσθιο σε παναμερικανικό επίπεδο στον χώρο τουρισμού και τροφίμων είναι περίπου $13 για όλους τους εργαζόμενους και $ 11.50 για την βασική βαθμίδα/nonsupervisory (6 industries that can’t find workers fast enough). Υπάρχει άφθονη προσφορά εργασίας στη Νέα Υόρκη, αν και η ανεργία είναι χαμηλή σχετικά με άλλες περιοχές, λόγω της οικονομικής ανάπτυξης και έτσι οι καλοί εργαζόμενοι έχουν επιλογές. Είναι κοινό μυστικό επίσης ότι υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός παράνομων μεταναστών που εργάζονται στον τομέα εστίασης στη Νέα Υόρκη. Δεν είναι απαραίτητη ακόμα η παροχή ασφάλισης υγείας για μικρές επιχειρήσεις, αλλά από την άλλη συνίσταται η ασφαλιστική κάλυψη για άλλους επιχειρηματικούς κινδύνους μια που υπάρχει το περιβάλλον είναι εξαιρετικά δικομανές.

Ανθρώπινο Δυναμικό και Πνευματική Εργασία: Δεδομένου του υψηλού επιπέδου μελέτης που απαιτείται για νέες επενδύσεις όπως και του σημαντικού κόστους και ανταγωνισμού η δραστηριοποίηση στην αγορά δεν πρέπει να θεωρείται εύκολη υπόθεση. Οι επιχειρήσεις εστίασης και τροφίμων χρειάζεται να εφεύρουν τρόπους για να πείσουν τους πελάτες για την μοναδικότητα της εμπειρίας που προσφέρουν έτσι ώστε να δικαιολογήσουν τις υψηλότερες τιμές. Ναι, υπάρχουν νέες τάσεις, νέες δίαιτες, μοριακή γαστρονομία, και άλλες εξεζητημένες γεύσεις, αλλά τελικά ποιος έχει ανάγκη να φαει στην σημερινή εποχή; Στην πραγματικότητα οι άνθρωποι προσπαθούν περισσότερο να μην τρωνε και να μειώνουν τις θερμίδες που λαμβάνουν. Ειδικά στην Νέα Υόρκη το θέμα της εμφάνισης, της υγείας και της άσκησης είναι εμμονή. Αλλά από την άλλη οι καταναλωτές ενδιαφέρονται για ην μοναδικότητα, την ατμόσφαιρα, την φιλοσοφία μιας υπηρεσίας και αν τους κάνει να νιώθουν ξεχωριστοί (δηλ. όπως έχουμε ήδη αναφέρει αυτο-πραγματωμένοι/self-actualized) δεδομένου και ότι μιλάμε για την ανώτερη κοινωνική βαθμίδα με υψηλό επίπεδο εισοδήματος και μόρφωσης. Συνεπώς υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός επαγγελματιών που απασχολούνται στον χώρο οι οποίοι μπορεί να μην έχουν να κάνουν τίποτα με το τρόφιμο καθεαυτό αλλά με την εικόνα. Για παράδειγμα, αρχιτέκτονες, σχεδιαστές, σύμβουλοι θέματος (concept), σύμβουλοι μαρκετινγκ, επαγγελματίες ψηφιακών μέσων και μέσων κοινωνικής δικτύωσης για να μην αναφέρουμε διαιτολόγους, τεχνικούς ασφάλειας και παραγωγής τροφίμων ή οικονομικούς συμβούλους (κοστολόγηση, προϋπολογισμός και διαχείριση κλπ). Ο κύκλος των επαγγελματιών αυτών ολοένα αυξάνει με την εξέλιξη των τεχνολογιών όπως π.χ. αναλυτές του προφίλ των πελατών (customer analytics). Ως αποτέλεσμα, περισσότερα χρήματα μπορεί να πηγαίνουν στην υποστήριξη των πωλήσεων και τα γενικά έξοδα, αυτό που αποκαλείται κόστος απόκτησης του πελάτη, παρά στο καθεαυτό κόστος του προϊόντος. Δεν θέλουμε να παρεξηγηθούμε ότι η ποιότητα του προϊόντος δεν μετράει. Αυτό εξυπακούεται, είναι δεδομένο, κοινός παρονομαστής. Αλλά είναι η εικόνα που τροφοδοτεί το μυαλό του σύγχρονου αυτοπραγματωμένου (self-actualized) καταναλωτή. Συνεπώς και η δαπάνη για να αγοραστεί η πνευματική συνεισφορά τόσων επαγγελματιών είναι σημαντική. Ας δούμε για παράδειγμα το ύψος των δαπανών που πηγαίνει στο σχεδιασμό προϊόντων πολυτέλειας σε σχέση με το κόστος παραγωγής τους που είναι πολύ χαμηλότερο (γι’αυτό άλλωστε και η απομίμηση είναι κερδοφόρα). Το λέμε αυτό γιατί το επίπεδο της πνευματικής εργασίας που απαιτείται είναι πολύ σημαντικό και κάτι το νέο σε σχέση με το παρελθόν. Αυτό ξενίζει κάποιους επιχειρηματίες. Το βλέπει κανείς αυτό στην πράξη με την αλλαγή του επιχειρηματικού τοπίου. Οι καιροί αλλάζουν και απαιτούν ανάλογες επιχειρηματικές προσαρμογές. Παράλληλα δεν είναι δυνατό να προωθηθούν νέες ιδέες και προϊόντα από επιχειρηματικές υποδομές του παρελθόντος χωρίς βέβαια να υποτιμούμε την εμπειρία και τις επιτυχίες τους. Νέα προϊόντα και υπηρεσίες μπορούν να ευδοκιμήσουν συ συνεργασία με ανάλογες επιχειρήσεις και όχι να προσπαθούν επι ματαίω να συνεταιριστούν με παρωχημένες πρακτικές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ωστόσο, ορισμένοι καινοτόμοι επιχειρηματίες είναι σε θέση να αντιληφθούν τις τάσεις από μόνοι τους και να προχωρήσουν σε σύγχρονες επιτυχημένες ιδέες (όπως για παράδειγμα το Bareburger).

Κανονισμοί: Τα καταστήματα τροφίμων και εστίασης πρέπει να συμμορφώνονται με τους τοπικούς κανονισμούς λειτουργίας όσο αφορά την ασφάλεια των τροφίμων. Κάτι τέτοιο εκτός από υποχρέωση αποτελεί και συνετή πρακτική, μια που η υγρασία της Νέας Υόρκης και τα πολλά τρωκτικά μπορούν εύκολα να δημιουργήσουν υγειονομικά προβλήματα. Νέοι εισαγωγείς τροφίμων πρέπει να ελέγξουν τις ποσοστώσεις εισαγωγής και άλλους περιορισμούς που μπορεί να υπάρχουν. Συνιστάται η συνεργασία με πράκτορα εκτελωνισμού. Για την διακίνηση υπάρχει δυνατότητα συνεργασίας με κάποια αποθήκη αλλά θα πρέπει κάποιος να λάβει υπόψη τα σημαντικά έξοδα προώθησης (πωλητές, προσφορές κλπ) ενός προϊόντος τα οποία ειδικά για νέα προϊόντα μπορεί να είναι σημαντικά και να μη καλύπτονται από τις προμήθειες επί των πωλήσεων. Ειδικά για την εμπορία και πώληση αλκοολούχων ποτών απαιτείται ειδική άδεια και το πλαίσιο είναι αυστηρό. Υπάρχουν, επίσης, προκαθορισμένες ζώνες δραστηριοτήτων στην πόλη όπου επιτρέπονται συγκεκριμένες εμπορικές χρήσεις το οποίο θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για νέα καταστήματα ή αποθήκες όπως και το κόστος κατασκευής και οι σχετικές διαδικασίες οι οποίες μπορεί να είναι και χρονοβόρες. Η ίδρυση εταιρικής οντότητας είναι αρκετά απλή υπόθεση. Τέλος, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη και θέματα άδειας εργασίας σε περίπτωση που το προσωπικό δεν είναι Αμερικανοί.

Αυτά αποτελούν σε γενικές γραμμές κάποιες από τις πιο συχνές ερωτήσεις ενδιαφερόμενων επενδυτών στο χώρο της εστίασης ή και εξαγωγέων. Όπως είπαμε μπορούμε να συζητήσουμε πιο λεπτομερώς σε περίπτωση που κάποιος σοβαρός επιχειρηματίες ενδιαφέρεται να δραστηριοποιηθεί καθώς και να παρέχουμε συμβουλευτικές υπηρεσίες σε αυτή την κατεύθυνση. Είμαστε επίσης σε θέση να σας προτείνουμε έτοιμες δοκιμασμένες επιχειρηματικές προτάσεις για επένδυση (με franchise ή ως μέτοχοι) όπως και προτάσεις για νέες επιχειρήσεις.

————————————–

Αυτό το άρθρο είναι μέρος μιας σειράς δημοσιεύσεων που αφορούν τις οικονομίες των μεγάλων αστικών κέντρων όπου ως βάση ανάλυσης χρησιμοποιείται η Νέα Υόρκη, ένα από τα μεγαλύτερα και ίσως πιο σημαντικό κέντρο διεθνώς.  Σε αυτό το άρθρο καλύπτουμε το χώρο του ποιοτικού τροφίμου και πως οι Νεοϋορκέζοι το προσεγγίζουν.  Δείτε προηγούμενο άρθρο αυτής της σειράς σχετικά με τον τρόπο που έχει αναμορφωθεί και αναπτυχθεί η Νέα Υόρκη τα τελευταία χρόνια διαφεύγοντας από την υποβάθμιση του παρελθόντος (NYC Urbanomics Part 1: NYC Redevelopment, a template for urban renaissance and commercial boom). Στο άρθρο αυτό αναφέρονται και κάποια δεδομένα σχετικά με την ελκυστικότητα της Νέα Υόρκης ως χώρος επένδυσης καθώς και το προφίλ των καταναλωτών εκεί.
——————————-

Συντάχθηκε από τον Παναγιώτη Χατζηπλή, CFA, ACCA, MBA.

Το άρθρο αυτό βασίστηκε με βάση μελέτη αγοράς του υπογράφοντος.  Το Transatlantic Business Forum δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συμμερίζεται τις απόψεις των άρθρων που φιλοξενεί.  Για μια λεπτομερή ανάλυση των υπηρεσιών και των εκδόσεών του Transatlantic Business Forum μπορείτε να ανατρέξετε στο website μας

——————————-
Σημειώσεις:

* Σημειώνουμε εδώ ότι διαλέξαμε τον όρο προσαρμοσμένο για την απόδοση στην Ελληνική του όρου fast casual σε σχέση με το οικείο, φιλικό ή ευπροσήγορο που υποδηλώνει ο όρος casual, γιατί για εμάς η διαφορά του είδους αυτού είναι ότι προσπαθεί να προσεγγίσει τις προτιμήσεις συγκεκριμένων υποομάδων καταναλωτών και να τους κάνει να νιώσουν πιο κοντά στο προϊόν και στο concept δίνοντας τους την δυνατότητα να επιλέξουν συστατικά και έχοντας και ένα πιο ζεστό διάκοσμο που εξυπηρετεί το συγκεκριμένο concept}.

** Επιτρέψτε μας εδώ να κάνουμε μια παρεμβολή και να δώσουμε συγχαρητήρια σε τέτοιες προσπάθειες οι οποίες «βάζουν τα πράγματα στη θέση τους» σχετικά με το τι είναι και τι δεν είναι Ελληνική γαστρονομία, ακόμα και για τον ταπεινό γύρο. Κυρίως όμως τέτοιες προσπάθειες τολμούν να δείξουν την πρόοδο της Ελληνικής επιχειρηματικότητας στο κέντρο της Αμερικής σε μια απαιτητική αγορά που δεν καλύπτεται με «ταξίδια Σαββατοκύριακού» από την Αθήνα αλλά χρειάζονται πλέον σχεδιασμό και επένδυση σε οργανωτική αυτοτέλεια και κεφάλαιο. Ελπίζουμε ότι το γνωστό επιχείρημα ότι η Ελλάδα είναι μικρή για να παράγει, να εξάγει και να δραστηριοποιείται διεθνώς με τέτοιες προσπάθειες θα αρχίσει να ξεθωριάζει έστω και αν αυτό γίνεται σε κάτι σχετικά ταπεινό όπως το τρόφιμο (ίσως κάποτε αυτό να φτάσει να συμπεριλάβει και επιχειρηματικές δραστηριότητες σε τεχνολογία και αλλού που να μπορέσουν να απορροφήσουν τους πάρα πολλούς αξιόλογους Έλληνες επιστήμονες-ερευνητές σε Ελλάδα και εξωτερικό). Για την ώρα περιμένουμε συνέχεια και από άλλους φιλόδοξους ενδιαφερόμενους στο χώρο του τροφίμου όπως καθώς και την προσπάθεια πιστοποίησης των εστιατορίων που διαθέτουν ελληνικά τρόφιμα. Μια προσπάθεια που συζητιέται αρκετό καιρό αλλά κάπου σκοντάφτει και θα μπορούσε να στηρίξει την Ελληνική παραγωγή αλλά και να ισχυροποιήσει την Ελληνική γαστρονομία δεδομένης της δημοτικότητας της μεσογειακής δίαιτας στην Αμερική, η οποία όμως γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης στη βάση της γεωγραφικής/προσχηματικής διάστασης αλλά όχι της πραγματικής έννοια της λέξης.

***Σχετικά με το ελαιόλαδο το οποίο συγκεντρώνει από τα μεγαλύτερα ενδιαφέροντα για εισαγωγή στην Αμερική μπορείτε να διαβάσετε και ένα προηγούμενο άρθρο σχετικά με τις αντιξοότητες όσο αφορά τον ανταγωνισμό στις ΗΠΑ: Virginity; a dubious virtue when it comes to olive oil and the overlooked costs for consumers and the economy.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s